Στεφάνια αγάπης

Πλέκω με γιασεμί κι αγιόκλημα στεφάνια 
να σου περάσω στα μαλλιά. 
Ομορφιά να σε βλέπω νεραϊδόμορφη
σαν με καλείς στο δάσος, 
στις παρυφές να τρέξουμε
και στ’ ανεβοπλαγιάσματα,
όσο ακόμα η σελήνη ταξιδεύει
στο ουράνιο στερέωμα.

Κι εκεί 
που όλα γίνονται απλά,
ασημοστολισμένα,
να στήσουμε χορό 
δίπλα στις δροσογάργαρες πήγες.

Κι ύστερα,
όταν ξεδιψάσουν οι ψυχές,
μέσα απ’ το ατελείωτο γιορτάσι τους,
ν’ ανέβουμε ψηλά…
πολύ ψηλά, 
χορεύοντας, 
και στην ανατολή του ήλιου,
να βρεθούμε 
εκεί που είναι χτισμένος
ο χρυσοποίκιλτος θρόνος της αγάπης!..