Ενθύμιο

Όταν συναντηθήκανε
μετά από καιρούς 
του ζήτησε επίμονα 
σημάδι απ’ τα παλιά
που θα ‘δειχνε πόσο την αγαπούσε.

Την κοίταξε σιωπηλός.
Τι τάχα να της έλεγε;
Τι τάχα την οδήγησε 
σ’ εκείνη την επιστροφή;
Δεν έφυγε αυτός σαν σύννεφο
μόλις αδειάζει τη βροχή…

Στο πορτοφόλι φύλαγε 
από τα πρώτα ραντεβού τους 
ένα ενθύμιο.

Έστω κι αν η σκουριά του χρόνου 
είχε καθίσει επάνω του 
γι’ αυτόν πολύτιμο!