Αλευτέρωτη

Πεθύμησες να τρέξεις
στα καταπράσινα λιβάδια.
Σκιρτούσε από έρωτα,
που ήθελες να πάρεις και να δώσεις,
η καρδιά σου,
μα κάθε κίνησή σου είχε οριοθετ ηθεί.

Το συρματόπλεγμα έπνιγε
κάθε διάθεσή σου.
Σου έκλεινε τα όνειρα
μέσα σε λίγα μέτρα.
Δεν είχες το δικαίωμα
ακόμα
κι από την ευωδιά των Ρόδων
να μεθύσεις…

Σου εστερούσε τη χαρά
να ταξιδέψεις με το νου
σε μέρη ποθητά
κι αγάπες
που θα σ’ έκαναν
να νιώσεις τη Ζωή!